De fascinatie voor het onderwerp vrouw is ontstaan uit het gevecht dat ik aanging met de vrouw in mezelf en de rol van de vrouw in de maatschappij. In mei 2005 had ik een tentoonstelling samen met Mieke Gommeren in (t)huis voor kunst en cultuur 'De Bijl' te Zoersel. Het was een geslaagde opzet om mijn thema 'vrouw' te zetten naast haar centrale thema 'Foetus'. Is het niet dat de vrouw kan gelinkt worden aan nieuw leven? Wat wordt er allemaal losgeweekt als je kinderen groot te brengen hebt? Waar sta je als dochter, echtgenote, moeder, kortom als VROUW?

Het was een moeilijke confrontatie met mezelf, waarbij ik grasduinde in het verleden, waarbij ik het heden analyseerde, en lessen trok voor de toekomst. Naar een generatielang terugkerend fenomeen, wilde ik, als meisje van de opkomende generatie uit de jaren 80, het anders en beter doen dan mijn ouders. Ik zag hoe mijn moeder altijd huisvrouw was geweest en daar niet altijd even gelukkig om was. Vader ging elke dag de deur uit en kwam zogezegd onder de mensen terwijl moeder thuis zat. Regelmatig sprak ze haar ongenoegen uit en zei dat ik niet moest worden zoals zij. Dus ik nam me voor het anders te doen. Ik zag me een carrière opbouwen. De in mijn jeugd vooropgesteld ideaal beeld heb ik niet kunnen verwezenlijken. Ik maakte een aangepaste versie. Ik zou iets betekenen in de maatschappij. Ik heb nu veel ruimere idealen na te streven.

Ik stelde de volgende vragen bij de verwezenlijking van het project VROUW: "Waar plaatst de vrouw zich in de maatschappij? Welke richting gaat de emancipatie uit? Hoe moeten we ons de nieuwe man voorstellen? Speelt de biologische factor vrouw mee in de in te nemen plaats in de maatschappij? Wat met het oeroude moederinstinct? Hoe plaatst de godsdienst zich tegenover de vrouw? Houdt de politiek rekening met de vrouw? Hoe speelt de omgeving in op de vrouw? Wat met de schoonheidsidealen? Wordt de vrouw niet al te vaak in een bepaald vakje geplaatst? Wat met de gelijke kansen voor mannen en vrouwen? Zijn er fundamentele verschillen tussen allochtone en autochtone vrouwen? Moeten vrouwen zich dubbel zo hard inzetten om zich te bewijzen?"

De tentoonstelling bestond uit schilderijen en tekeningen. Meerdere materialen werden vaak in een werk gebruikt zoals olieverf, acrylverf, bister, inkt, potlood en houtskool.Het gebruik van het materiaal speelt een rol bij het maken en beleven van het getoonde beeld. De presentatie van de tentoonstelling was opgebouwd uit 4 delen: 1)schilderijen uitgevoerd met olie- en acrylverf op canvas 2)installatie van dambord opstelling : 4 rijen van 5 canvasboards, 30 x 23 cm met olie- en acrylverf 3)tekeningen uitgevoerd met bister op houten panelen 4)installatie van inkttekeningen

Ieder vrouwengezicht is opgebouwd uit identieke elementen zoals ogen, neus, mond en omtrek van het gezicht. Kijken we aandachtig dan zijn er heel wat verschillen te bespeuren. In de gezichten tekent zich af wat in het niet zichtbare, in de verdoken geest zit. Het zijn uitdrukkingen van emoties: liefde, vreugde, blijheid, tevredenheid, speelsheid, verdriet, triestheid, gelatenheid, neerslachtigheid, hoogmoed, trots, boosheid, bitterheid, haat en noem maar op. Door zich in te leven in de gelaatsuitdrukkingen kunnen gevoelens bij de toeschouwer worden losgemaakt o.a. gevoelens van begrip, medeleven, sympathie, jaloezie, verachting. Ook in de installaties wordt er op gewezen dat elk gezicht anders is, dat elk mens uniek is. Maar er wordt ook in uitgedrukt dat mensen geneigd zijn een persoon in een bepaald vakje te plaatsen door alleen op het uiterlijk af te gaan. Het is aan de kijker om te ontdekken wat zich achter de getoonde gezichtsuitdrukkingen afspeelt. Dat blijft een boeiende, individuele zoektocht! REAGEER NU!!